Dilan İpek

Çamaşır, bulaşık, yemek, ütü, sil, süpür, topla, katla… Sabah gözümü bir açıyorum sanki maraton koşucusuyum da zamanla yarışıyorum. Çocukları tek seferde kaldırabilirsem ne mutlu, sonra kahvaltı hazırlamam lazım, aç açına okula gidilir mi hiç? Çocuklar gitti şükür, onlar gidince evde tempo bir düşüyor, sonra bir yanım diyor ki, gir yatağa biraz daha kestir ama diğer yanım tek tek biriken işleri sayıyor, resmen izin vermiyor biraz daha yatıp dinlenmeme. Oof oof gerçekten çok yoruldum.

Neyse kalktım artık. Çamaşırları makineye atarak başlayayım, eskiden daha özenli davranırdım renkliyi, beyazı ince ince ayırırdım şimdi pek gücüm yok, bazen birbirine karışıyorlar çok da umursamıyorum. Bari çamaşırlar çıkana kadar oturayım da iki lokma bir şey yiyeyim, bir çay içeyim çocuklardan kalan masada, akşama ne pişireceğimi düşünürüm bu sırada.

Yemeğe karar vermek de çok zor. O onu yemez, bu bunu sevmez. Evde ne var ne yok diye kimse sormaz herkes canının istediğini hazır ister masada. Bakarım birazdan dolaba.

Önce şu mutfağı toplayayım, evi havalandırayım, yere dökülenleri süpüreyim. Hatta hazır makineyi açmışken her yeri süpüreyim. Ahh yatakları toplamamışlar yine, zaten ne zaman topladılar ki! Bu odalar nasıl bu kadar dağılıyor aklım almıyor. Çocuğum çıkardığın şeyi neden geri yerine koymuyorsun neden ya neden? Onlar kendi kendine mi yerleşiyor sanıyorsun acaba? Bu soruyu akşam soracağım onlara.
Heh çamaşır makinesi öttü, ‘’gel beni al da kokmayayım’’ diyor. Kurutma makinemiz yok. ‘’Maalesef ki yok’’ mu, yoksa ‘’neyse ki yok’’ mu bilmiyorum, hiç kullanmadım. Hava güneşli kururlar zaten hemen. Evde çocuk olunca makine hiç durmuyor giy çıkar, giy çıkar… Kirliler hep dağ gibi. Okul kıyafeti, spor kıyafeti, yemek dökülen örtüler, sofralar… bitmiyor, bitmiyor.

Hala yemeğe karar veremedim, yemeğin adı koymak en zor kısmı derlerdi de inanmazdım, gerçekten öyleymiş. Keşke bir makarna yapıp geçsem ya da bugün de yemek yok diyebilsem. Açtım dolabı uzun uzun baktım sanki içindeki malzemeler birleşmiyor, birleşse de yemek olmuyor gibi geliyor insan ne yapacağını bilmeyince. Hadi biraz elini çabuk tut. Bugün biraz zaman artırıp arka balkonu düzenlemem lazım. Aa buzlukta taze fasulye vardı hem de herkes sever. Oh şükür şu yemek bir aradan çıksın dert oldu bana. Baksana saat 1 oldu bile zaten. Birkaç saate gelecekler yine.

Arka balkon da çok dağılmış, bütün kış kullanmadık, elimize geleni atmışız, dağılır tabi. Biraz hafifleteyim bugün bitmezse yarın devam ederim artık. Bu balkona dolap yaptırsak güzel olur aslında, epey eşya kaldırır hem de daha düzenli durur, bunu konuşayım en iyisi.

Son kontrolleri yapalım. Ev derli toplu, yemek hazır, biraz ütüm var ama akşam dizi izlerken yaparım onları da. Zaten bu saatler oldu mu ayaklarım ağrılarını hissettirmeye başlıyor, varisler oluşmaya başlamış fark ediyorum. Baktım internetten kilo, hareketsizlik, çok ayakta kalmak falan yazıyordu sebeplerinde ne hareketsizliği canım. Bizimki olsa olsa fazla hareketlilikten olur. Bakayım saate kahve içecek vaktim kalmış mı, oturayım biraz.

Mutfaktaki televizyonu da açayım bakayım dünya da ne oluyor ne bitiyor. Yoksa dünyayı bu evden ve işlerinden ibaret sanacağım. Ayyy bu bulaşık deterjanı reklamı da sinirlerimi bozuyor. Mutfakta her gün onlarca iş kendi kendine olup bitiyormuş da bunlar mucize değilmiş, onları birileri yapıyormuş! Hadi ya! Yüz yılardır düşüne düşüne bunu fark ettiniz bir de üstüne ne kadar iyi, bilinçli erkekler olduğunuzu göstermek için reklam çektiniz öyle mi?

İşte tanıdığım araba sesi. Benimkiler geldi.

Dün okulda küçük çocuğa ebeveynlerinin ne iş yaptığını sormuşlar. Çocuğum da,‘’çalışmıyor, evde demiş’’ benim için anlatınca biraz kızdım biraz da üzüldüm. Nasıl çalışmıyorum? Bu kadar işi tek başıma, her gün yapıyorum da nasıl çalışmıyorum? Çalışıyor olabilmek için daha ne yapmam lazım anlamıyorum.

Neyse hadi güzelim hadi kalk. Daha mesain bitmedi. Birazdan garson olup yemek servisi yapacaksın, sonra yine mutfağı toplayacaksın. Öğretmen olup çocukların ödevlerine yardım edeceksin. Ütücü olacaksın onu unutma, gömlekler lazım. Daha başka şeyler de olacaksın da onu burada söylemeyeyim şimdi.